First things first: we proberen hier een nuchtere, eerlijke evaluatie te maken van het voorbije veldloopseizoen; d.w.z. dat we elke individuele prestatie van de atleten ten zeerste appreciëren. Er zijn zelf tijden geweest waar wij het LCC meeliepen, met wisselend succes. Wanneer ik daar dan persoonlijk op terugkijk: in't begin vaak niet eens in de top 10, terwijl ik als scholier in Neerpelt (2002) m'n enige veldloop won en ondertussen weer helemaal onder het vriespunt zit.
Het mag duidelijk zijn: als (jonge) loper maak je een zekere evolutie mee, geruggesteund door een combinatie van constante training en (een soort van) talent, tot er mankementen optreden. Dat laatste wensen we niemand toe, maar ook dat is sport.
Niemand staat echter aan de start van een wedstrijd om er 'met zijn klak naar te gooien', wat van belang is hoe je omgaat met training, talent en eventuele tegenslagen. Wanneer we dus hard zouden zijn in wat volgt, hebben we het over het algemene niveau, niet over het individuele.

We gaan nu even (alhoewel, 't is lang) een overzicht geven van de prestaties, ook de eindresultaten van het LCC. Daarvoor gebruiken we de niet officieuze-eindklassementen die we terugvonden op sacn.be. De officiële staan volgens hen enkel op onze algemene clubwebsite, maar daar staan ze nog niet op natuurlijk, de meeste LCC-bestanden zijn zelfs niet meer toegankelijk op dit moment.
Na dat overizcht volgt ons oordeel.

leve de jeugd!

Zoals altijd beginnen we ook nu bij de jeugd, waar we kunnen vaststellen dat we het even goed deden als het vorige veldloopseizoen. Iets minder in getale echter, maar de kwaliteit bleef.

Was het vorig jaar Jana Snellinx (4e in't LCC) die de crossen won bij de benjaminnetjes, dan was het dit jaar aan die andere Diepenbeekse, Yasmine Van Gurp. Haar seizoen werd ook bekroond met een Limburgse titel en de eindwinst in het LCC. Zij verzorgden de show bij de 2e-jaars. Bij de eerstejaars was het nog niet raak, maar vooral Margo Swennen (9 in het LCC-klassement) kan vanaf volgend jaar zich mengen in de debatten. Als youngster (° 2002) eindigde ze immers bijna altijd in de top van haar leeftijd, en ook Stiene Broux (16e in't LCC) heeft nog een jaartje te goed op de rest.

Zelfde verhaal bij de benjamins jongens, waar we bij de eerstejaars 3 ADD'ers in't eindklassement zien verschijnen: Lucas Coenen op 8, Rob Swennen op 12 en Ruben Hermans op 16. Ruben is echter een 2002'er, en ook hij finishte bijna altijd in de top 5 van zijn jaar.
Bij de 2e reeks was Tom Broux degene die het LCC beheerste (hij won het eindklassement), maar kon die prestatie spijtig genoeg niet verzilveren op het PK (of net wel, Tom werd er 2e). Nieuwkomer Cedric Hermans liep ook een knap en constant seizoen, hetgeen hem een 8e plaats opleverde in het LCC-eindklassement.


Bij de pupillen begonnen de eerste gaatjes te vallen: bij de eerstejaars was er niemand die het eindklassement van het LCC bereikte. Anaï Thijsen was dan weer bijna outstanding bij de tweedejaars: ze won bijna alles (ook het LCC dus), behalve het PK en eindigde mooi 10e op't BK afgelopen zondag. De winter duurde echter een maandje te lang voor haar: we mogen niet vergeten dat Anaï ook al schitterende 1000m's liep tijdens het zomerseizoen, maar dat het maandje relatieve rust tussen het nationale jeugdcriterium in Nijvel (eind september) en de eerste crossen (begin november) misschien net is te kort was om in februari nog fris genoeg voor de dag te komen. Al doende leert men. Anoek Swennen legde beslag op de 11e plaats in het eindklassement van het LCC.

De ADD-pupillen jongens hebben ook hun veelwinnaar in de 2e reeks zitten: Arno Teuchie won dit jaar alles wat er te vallen viel in Limburg en werd 8e op het BK. Puik is een understatement. Maarten Gijsen liep eenzelfde seizoen als vorig jaar: constant voorin, vaak net naast het podium. Maar een constant seizoen leverde hem toch een 3e plaats op in het LCC. Zelfde geldt voor Lorijn Metten: constant seizoen en plaats 8. Bij de eerstejaars kwamen er 2 ADD'ers in het eindklassement: Laurens Bauters op 11 en Glenn Meesen op 15. Laurens en Glenn vielen ook op: het zijn de enige atleten in't LCC-eindklassement van onze grootste kern met de meest complete accomodatie.


Miniemen dan, en bij de meisjes kunnen we daar kort zijn: niemand die zich in de kijker liep in't algemene klassement. Noch bij de eerstejaars of tweedejaars. Maar dan komt de grootste nuance van deze hele evaluatie: Lotte Scheldeman is minieme. Lotte verloor dit jaar 2 crossen: het LCC in Bree en het BK in Oostende, waar ze telkens 2e werd. De rest won ze (o.m. het PK), zonder te veel hooi op de vork te nemen. De filosofie van trainer Marc Lismont wierp dan ook vruchten af. Lotte is dan ook hét uithangbord van de ADD-jeugd. Lotte heeft de flair en de soepelheid die het verschil maakt tussen goed lopen dankzij het talent, of goed lopen dankzij zware trainingen, die later cash zouden betaald worden. Trainingsgenote Evi Claesen werd 3e op het PK en finishte op't podium van 4 LCC-veldlopen op de 5 waar ze aan deelnam, ook de moeite waard!

Bij de jongens miniemen geen eerstejaars, maar met Camille Lubon hadden we wel weer iemand op't podium van het eindklassement: hij werd 3e. Dat was ook zijn plaats op het PK. Hij won ook een andere belangrijke veldloop: de opening van het LCC-seizoen tijdens de eigen ADD-veldloop. Met Diederik Metten hadden we een 2e tweedejaars in het eindklassement, hij behaalde eene 13e plaats.

wee De ouderen

Vanaf nu wordt het wat korter allemaal: vanaf cadetten is de ADD-aanwezigheid een pak minder. Bij de cadetten hebben we zowel bij de meisjes als de jongens 1 iemand in't eindklassement: Stephanie Maziers op plaats 6 en Marnik Metten op 10. Stephanie kwam nieuw binnen, en behaalde in haar eerste jaar al meteen een podiumplaats (2e in Bree en 3e op het PK in Alken).

Wat de scholieren betreft kunnen we ook kort zijn: niemand haalde de vereiste 6 crossen om in de einduitslag te komen, noch bij de meisjes, noch bij de jongens. En ware het niet dat er iemand was als Leander Hex bij de junioren, zou ook daar hetzelfde verhaal gelden. Leander eiste echter een 7e plaats op in het LCC-eindklassement.

Over naar de senioren dames dan, waar Chantal Van Oosterwijck een 4e plaats behaalde in het eindklassement, die andere Genk-atlete, An Martens, deed het met een 8e plaats.
Bij de heren behaalde Jeroen Hendrikx in zijn eerste volledige veldloopseizoen sinds jaren een 6e plaats in het eindklassement, met als orgelpunt een 3e plaats tijdens de laatste LCC-veldloop in Sint-Truiden. Ruben Kenis combineerde dit jaar veld en indoor, en kwam op een 7e plaats terecht in het eindverdict.

Dan resten er ons nog de masters. Bij de dames -45 werd Luisa Frisina 2e, bij de +45 was er een 9e plaats voor Betty Schreurs en een 14 voor Christiane Corstjens.
Bij de heren enkel -45'ers: Herman Verachtert op een 6e plaats, Lode Raskin op een 8e en Ivan Metten op 16.

Leuke anekdote: tijdens de veldloop van Sint-Truiden liep de hele familie Metten mee, Lorijn bij de pupillen, Diederik bij de miniemen, Marnik bij de cadetten, mama Renilde liep haar eerste cross en dat bij de masters, papa Ivan ook bij de masters. Toch wel uniek, en de 5 leden van één gezin die samen crossen!


 

Ons gedacht

Ok, conclusies nu. Bij de jeugd doen we het goed, meer dan goed. In elke categorie hebben we jongens én meisjes die meedoen voor de Limburgse podia, nu ook al enkele jaren na mekaar. Vooral dat laatste is van belang: je kan perfect een jeugdig iemand met een beetje looptalent hard laten trainen tot iemand die alle (LCC-)crossen wint. Probleem dan is dat het: 1) ongezond is, 2) dat niet langer dan 2 jaar vol te houden valt. De verschillende kernen doen dus goed hun werk als het op de jeugd aankomt.
Het valt te hopen dat dat positieve ook kan overgedragen worden wanneer net deze jeugdigen doorgroeien naar de post-miniemenperiode, want daar zijn we, op enkele uitzonderingen na, bij uitstek de grote afwezige als club.

Dat probleem valt nù niet meer op te lossen, je vindt immers niet zomaar looptalent van 12-18j. Jongeren van deze leeftijd vragen een andere benadering van trainingen en/of competitie, en daar vond ADD op de laatste jaren geen echte oplossing voor. De mix om op een intensere, individuele, maar minder belerende manier om te gaan met atleten is geen simpele zaak, maar wanneer andere clubs daar in slagen, moet het bij ons ook kunnen. SACN slaagt er bv. in om met een beperkt aantal leden (179 volgens atletiekinfo.be, tegenover de 481 bij ons) toch in de cad/schol/jun/sen-reeksen lopers te posteren die zelfs meedoen om de prijzen (Jill Jansen, Anke Paesen, Marlot Maes, Martijn Schepers, Andreas Smout). We zijn het aan onze stand als één van de grootste clubs van België (8e) verplicht om op dat vlak meer te doen. Dat vraagt om flexibelere structuren, meer aandacht en een algemene heroriëntatie. Vraag is of de club zich kan heruitvinden zonder aan zelfdestructie te doen.