Eline Berings en haar gouden medaille

De prestatie van Eline Berings, op het afgelopen EK indoor, laat zien dat de atletiek in België (of Vlaanderen, met onze gesplitste structuren) nog niet dood is, ondanks het afscheid van Kim en Tia.


Nu de eerste euforie wat geluwd is, proberen wij die prestatie te kaderen binnen het atletiekbestel. Wat betekent die titel, en wat betekent die 7"92?
Feit is dat Berings gemaakt is voor die indoor hordenwedstrijden: ze heeft (meestal) een uitstekende start, hetgeen natuurlijk een sterk punt is op een wedstrijd over amper 60m. Haar trainerswissel (Patrick Himschoot werd vervangen door succescoach Wim Vandeven) die ze maakte na het afgelopen seizoen, was een uitstekende zet: de snelheid en kracht waar bij Himschoot de nadruk op werd gelegd, wordt nu meer en meer verfijnd met een sterke techniek.
Voorts zijn er natuurlijk ook situationele factoren: de opgave van de Spaanse Onyia zorgde ervoor dat haar grootste concurrente wegviel. Berings' grootste geluk was echter de beenoperatie die Susanna Kallur onderging afgelopen november, waardoor ze natuurlijk moest passen voor het indoorseizoen. De Zweedse Kallur was de heersende Europees Kampioene en heeft met haar 7"68 het WR staan op de 60m horden.
Berings is echter een verdiende kampioene, wie met een PR de titel pakt, bewijst niet alleen in vorm te zijn, maar ook om al die andere stressfactoren onder controle te hebben. Het feit dat ze in haar 3e bachelor psychologie zit aan de UGent zal ook in zulke situaties van pas komen.

Haar 7"92 is de voorlopige 4e tijd op de wereldranglijst '08-'09 (die aangevoerd wordt door de Amerikaanse LoLo Jones met 7"82) en dus een bewijs dat Eline écht wel goed bezig is.

Toch hebben we wat problemen met de manier waarop de pers deze prestatie bejubeld.
Aan de ene kant is het meer dan positief: de media-aandacht voor de atletiek zal niet meteen gaan luwen, wat wel te vrezen viel na het afscheid van het koningskoppel. Op dat vlak maakte atletiek een positieve evolutie mee dankzij de prestaties van Kim en Tia. Tot een kleine 2j geleden stond atletiek op sporza.be onder 'ander nieuws', nu heeft net als voetbal, wielrennen en tennis een eigen 'hoofding' in de menubalk. Een stom maar veelzeggend voorbeeld.
Aan de andere kant wordt Berings genoemd als troonopvolgster, en op dat punt staat ze nog niet. De media mag niet vergeten dat ook Eline een natuurlijk carrièreverloop zal nodig hebben om te blijven groeien. Gevaert stond er voor de eerste keer op haar 23e, toen ze goud pakte op de 60m op het EK indoor in Wenen (2002), maar het duurde bv. "pas" tot 2007 eer ze ook de finale haalde op de 100m op een WK outdoor; Hellebaut stond er "pas" op haar 28e toen ze goud won op het EK outdoor in Göteborg (2006).
Belangrijkste is om nu een constante te leggen in de prestaties (door blessures en het 'niet-in-vorm-komen' kon Berings zich niet kwalificeren voor de Spelen in Peking, zelfs niet haar PR verbeteren tijdens het afgelopen outdoorseizoen) én een goeie conversie te vinden naar de 100m horden, waar haar natuurlijke startvoordeel vervaagt. Vandeven maakte dat ook duidelijk op de persconferentie gisteren (dinsdag, nvdr.) dat er "een duidelijk verschil is bij Eline tussen de 60m en 100m horden".

De eerste horde is echter letterlijk genomen, en de nuchterheid van Berings en Vandeven zal er hopelijk voor zorgen dat Berings de volgende jaren kan blijven doen wat ze al doet sinds 2001: records van de tabellen vegen.