Evaluatie indoorseizoen '08-'09

Net zoals bij de crossevaluatie proberen in onze indoorevaluatie een nuchtere, eerlijke evaluatie te maken van het afgelopen seizoen.
Dit gezegd zijnde: een indoorseizoen valt moeilijker te bespreken. Er is immers de verschillendheid aan proeven en daarnaast ook de afwezigheid van een algemene barometer (in de zomer zijn er de olimpics (bis), in de winter staat alles los van mekaar). Ook wat betreft de provinciale kampioenschappen moeten we de nodige nuances aanbrengen: vooral het PK voor 'de groten' in Gent heeft spijtig genoeg wat minder waarde o.w.v. de beperkte Limburgse deelname. De afwezigen hebben natuurlijk ongelijk, maar de waarde van de medaille wordt toch vooral bepaald door de prestatie op zich. Goede prestaties werden dus onze norm in wat volgt, en wees gerust: er werd ook goed gespresteerd, en dat op verschillende vlakken.

[we gebruiken in dit stuk ook enkele ranglijsten, zowel officiële (die niet up to date zijn op het moment waarop we dit schrijven) als officieuze, wij kunnen dus geen garantie geven over de correctheid hiervan]

Bij de benjamins kunnen we niet om Jana Snellinx heen. Ging het in het LCC wat minder dan we vorig jaar gewoon waren, dan bleef ze indoor wel doorgroeien. Jana verbeterde zeker 3 ADD-records, en deze zullen volgens ons ook niet zomaar van de tabellen geveegd worden: de 9"91 op de 60m was niet alleen de eerste keer dat een ADD-benjamine onder de 10" dook, maar leverde Jana ook Limburgs goud op. Daarnaast sprong Jana afgelopen zondag nog naar 3m45 in het verspringen, en ook dat is een record dat er mag zijn, én een prestatie die goed is voor een 5e plaats in de Belgische ranglijsten van dit seizoen.
Last but certainly not least: toen we Janas 1m17 in het hoogspringen zagen op het resultatenblad van de superkrack 5-wedstrjd, viel onze mond open. Niet alleen 7cm(!) hoger dan het vorige clubrecord maar ook de 2e beste Belgische prestatie van het seizoen. En dat voor een klein dutske, chapeau!

Wat betreft de jongens was het wat minder qua prestaties, al werden er ook daar natuurlijk medailles gewonnen. We verwijzen graag terug naar ons verslagje van het PK indoor.


Dat ADD succes had in het hoogspringen bewees ook pupille Silke Cuyx. Haar 1m31 was ook goed voor de 2e Belgische prestatie van het afgelopen seizoen, en ze leverde deze af op het juiste moment: het PK in Sittard, en dus goud. En ook dat verdient een 'chapeau!'. Geen clubrecord evenwel, dat record staat met 1m35 op naam van vroegere ADD-jeugdcoryfee Katrien Meire.
Ook hier bleven de jongens wat achter, al ging bv. Maarten Gijsen lopen met Limburgs goud op de 60m horden in een clubrecord (12"01) en won hij ook het hoogspringen met 1m25 (goed voor de 9e plaats in de Belgische ranglijst).


Bij de miniemen deden we het goed met de kogel. Zowel Jolien Mombeek (10m93) als Niels Peumans (9m05) staan op de officieuze ranglijsten op een 5e plaats. Camille Lubon liep naar een knap clubrecord op de 60m, hij bracht dat van 8"57 naar 8"54 (16e in de nationale ranglijsten). Dan was er nog Ine Stockmans die haar eerste maanden bij de miniemen goed verteerde: als meerkampster was er nooit één echte uitschieter, maar Ine is wél bijna altijd terug te vinden in de top nationale 30/40 van ongeveer elke atletiekproef.


Bij de diverse crossverhalen kwam vanaf de cadetten een prestatieleegte, indoor zorgden enkele individuen dat die leegte niet zo opvalt. Daarbij denken we vooral aan Marisa Vanheusden en haar 26"08 op de 200m: een dik clubrecord, de 6e Belgische prestatie en goed voor een 5e plaats op het BK. Daarnaast was er ook de 12m42 van Jurgen Daenen die hem een 4e plaats opleverde op het Vlaams Kampioenschap en afgelopen zondag de 1m70 van Brett Jacobs, goed voor een top-5 plaats in de nationale ranglijsten.

Naomi Croes en Joost Boeckmans waren onze enige scholieren, maar als eerstejaars konden zij zich niet doordrukken op nationaal vlak, volgend jaar zal dat zeker anders zijn. We halen hen echter aan om aan te tonen dat we toch een soort van doorbloeding hebben vanaf benjamin tot, wat nog moet volgen, master.

Bij de junioren enkel jongens. Afgelopen september vroeg trainer Peter Rouvrois nog om een blessurevrije periode voor zijn pupil Maikel Snellinx, en dat resulteerde in een nieuw PR van 7"11, finaleplaats en 5e Belgische tijd. De moeite toch, niet? Ook zijn 23"12 op de 200m mocht gezien worden, goed voor een clubrecord! Ook Kim Peters liep een clubrecord, maar dan natuurlijk op zijn 60m horden: 9"00. Brecht Bruninx deed maar aan een beperkt aantal wedstrijden mee, maar haalde toch een top-10 met zijn 12m06 in het kogelstoten!

De senioren dan, waar het Ruben Kenis was die voor de mooie prestaties zorgde: hij werd Limburgs Kampioen op de 1500, finishte 4e op het BK en verzamelde mooie plaatsen in de ranglijsten op de 800, 1000 en 1500m.
Dan nog enkele lijntjes voor onze 'supermasters'. Luc Nassen en Patrick Nys trokken naar het BK indoor voor masters, en waren gefocust op het winnen van medailles. Op de 800m lukte ze dat: Luc won brons en liep met 2'09"65 de 5e jaartijd bij de M+45'ers, Patrick won zilver en liep net als Luc de 5e jaartijd, maar dan bij de +50'ers.

Goed, afsluiten doen we met een andere master, en eentje met de meest markante ADD-indoorprestatie van het afgelopen seizoen. Markant, omdat het de enige ADD'er is die de jaarlijsten zal afsluiten als beste in zijn categorie. Maar ook omdat hijzelf dat niet zal beseft hebben, en zelfs ook wij niet tot we deze evaluatie maakten. Rene Schoofs sloot met zijn 10m85 bij het kogelstoten het seizoen af als beste bij de M+60. Die prestatie lukte hem op z'n 1e van 2 enige indoormeetings deze winter: op 22 november in Alken. Het leverde hem natuurlijk een clubrecord op, maar, in tegenstelling tot de meeste atleten die aan bod kwamen, geen medaille.

Rene is als het ware een cultfiguur binnen ADD: hij neemt deel aan alle clubwedstrijden, en dat nog in een antiek clubtruitje, of komt gewoon kijken naar jeugdwedstrijden. Ook zijn verschijning op trainingen, altijd met zijn karakteristieke tas en handdoek, maken dat er iets magisch rond zijn persoon hangt. Rene: altijd overal, maar altijd ook een beetje onzichtbaar.
Praten met hem is dan ook vaak een ware deugd, zo ook tijdens de indoormeeting in Tongeren, één week na Alken. Hij had die wedstrijden uitgekozen omdat het anders toch maar iets te lang zou duren tot de zomermeetings er weer aan kwamen (zelfs +60'ers zijn nog competitiebeesten blijkbaar!), want eigenlijk houdt hij niet zo van de vloer in de sporthallen, "da schuift te hard eh".
Benieuwd of de immer vriendelijke Rene nu toch geen spijt zal hebben dat hij niet deelnam aan het BK indoor, waar hij zeker ook meegedaan zou hebben voor het goud.

Daarom ook, uit respect voor zijn prestatie, zetten we hier de foto van Rene, de minst verwachtte waarschijnlijk om hier te verschijnen, maar wij houden wel van 'onwaarschijnlijkheden'.