- 0
januari 2008 Limburgs kampioenschap indoor, 12 januari 2008
Voor sommigen was het al vroeg dag deze zaterdag. Zeer vroeg dag zelfs. Maar in de zoektocht (of zegetocht voor sommigen) naar Limburgs eremetaal, maakt dat nu ook weer niet zoveel uit. Op naar de Gentse Topsporthal!
(We bespreken eerst de loopnummers en daarna de werpnummers, de chronologische volgorde wordt dus niet echt gerespecteerd.)
Voor cadet Naomi Croes, was het bv. zo’n ‘vroeg dag’-zaterdag. Om 10uur moest zij haar 60m horden afwerken, en ze deed dat met resultaat: zilver in 9’76, net 2 tienden te ‘traag’ voor het goud.
Bij de junioren jongens kaapte ook Kim Peters het zilver weg op de 60m horden (9”43), voorafgegaan door eeuwige concurrent Samuel Nulens van AVT. Kim zou later op dag ook de Zilveren Spike winnen op het clubfeest. Een nipt verlies van Rik Ceulemans in deze verkiezing (Rik, die, op basis van zijn prestaties, een waardige Gouden Spike is; wat van Kim dan misschien wel de ‘morele winnaar’ maakt.). Proficiat Kim voor de zilveren dubbelslag!
Ook bij de 60m horden senioren kwam er een ADD’er aan de start, en u kent ‘m al van zijn verslagjes: Chris Vansteenbeeck. Hij won, maar we laten hem zelf aan het woord straks: u kan onder deze tekst zijn eigen ervaringen lezen.
Scholiere Indra Raskin nam deel aan de 60m, maar met haar 9”07 kwam ze niet op het podium. De 60m is dan ook een traditioneel sterk bezet nummer.
Bij de 200m voor cadetten verscheen Marisa Vanheusden aan de start. Als eerstejaars pakte ze uit met een knappe 28”32, wat haar een 5e plaats opleverde. Bij de scholieren stond ook Indra Raskin weer aan de start: 30”38 was haar tijd. Maar ook hier geldt: eerstejaars, nooit makkelijk.
Junior Wouter Houben liep ook een sterke 200m, maar met zijn 24”50 kon hij net niet opboksen tegen de gespecialiseerde spurters: hij werd 5e.
Master Johan Bienens klaarde de klus wel: hij werd 3e in 27”35.
In de 400m deed Johan het nog beter: goud in 60”17. De eerlijkheid gebied ons misschien wel te zeggen dat hij de enige Limburger aan de start was, maar: ga er maar aan staan.
Bij de gemengde reeks junioren en senioren liep Chris opnieuw mee. Hij finishte niet als eerste Limburger, wel als eerste Limburgse senior: dus, opnieuw, goud!
Tenslotte was er onze Ruben Kenis op de 1500m. Proberen om richting de 4minuten te geraken, dat was zijn doel. Al had hij, zoals hij zelf zei, dat niet nodig: als enige Limburger kon hij het ook gewoon uitwandelen. Edoch: 4’01”55. Een sterke tijd. De afwezigen hebben ongelijk, maar ook aanwezig zouden ze het lastig gehad hebben om hieronder te duiken.
De kampnummers nu!
Bij het kogelstoten voor cadetten mocht Jurgen Daenen voor het eerst deelnemen aan een ‘groot’ kampioenschap. Met zijn 9m88 veroverde hij zilver. Hij kan beter, maar tegen de +12m van de 1jaar oudere winnaar viel toch niets te beginnen. De medaille telt!
Bij het hink-stapspringen voor de masters hink-stap-sprong Rudi Swennen zich naar een 2e plaats (10m68). Zilver dus, ook de medaille die weggelegd was voor zijn pupil (ook al is hij junior) Wouter Houben (11m98).
Naomi Croes dook opnieuw op bij het verspringen. En weer: zilver. Een knappe sprong van 5m (zet de passen maar eens uit, da’s ver), maar tegen ACA-atlete Stefie Mievis zal er de jongste jaren niet veel te beginnen vallen.
Bij het kogelstoten waagde Brecht Bruninx zijn kans. Hij werd 2e (11m25) op 7cm van de gouden plak (weggekaapt door ex-ADD’er Yannick Coppieters). Normaal zou Brecht dat moeten winnen zegt u? Ja, maar! Brecht vierde vrijdagavond/-nacht zijn 18e verjaardag. Verzachtende omstandigheden dus. Later won hij trouwens ook de bronzen spike.
Patrick Mesotten won met 11m23 het kogelstoten voor de masters. Een nieuwe Limburgse gouden medaille voor hem dus!
Bij de senioren werd Maarten Bruninx 4e (10m45), Peter Nassen 5e (10m05). Voor Peter was het maanden geleden dat hij nog een kogel beroerde, niet kwaad, zeggen we dan!
Marnik Metten heeft de eer om ons verslagje af te sluiten. Bij het verspringen voor cadetten veroverde hij het brons met een sprong van 3m85.
Limburgse Kampioenschappen in Gent, ’t is al een jarenlange gewoonte. Het aantal deelnemers (algemeen dus) slabakte echter de laatste jaren. Dit jaar lijkt ons die trend gebroken te zijn. Veel AVT en ATLA-deelnemers, en ook wij mankeerden niet (al hebben we er natuurlijk al beter voorgestaan).
Limburgse indoortitels, worden ze toch nog echt iets waard?
Hieronder vindt u het verslagje van Chris
Dubbelslag: Titels op 60m horden en 400m
De voorbereiding op deze kampioenschappen verliep steeds in een stijgende lijn, en dus werd er toch met enige ambitie uitgekeken naar dit provinciaal kampioenschap indoor.
Vorig jaar keerden we terug met een zilveren medaille op de horden en de titel op de 400m.
De dag voor het kampioenschap sloeg nog even een verkoudheid toe, maar met de nodige hoestsiroopjes kon de rit naar Gent aangevat worden.
In de voormiddag stonden de rechtstreekse finales van de horden op het programma. Met Chris Peeten (SACN) zat in de baan langs mij de regerende kampioen, en de laatste die mij als Limburger kon verslaan op een hordewedstrijd, en dat exact één jaar geleden.
Na een perfecte start kon Peeten niet echt afstand van me nemen, en na het overschrijden van de laatste horde was ik het die net dat tikje sneller kon versnellen en zo op de streep de titel nemen voor Peeten. 9"82 tegen 9"86. Die 9"82 was meteen ook een persoonlijk record en een clubrecord.
Onze volgende wedstrijd stond pas gepland rond 19h, dus trokken we Gent Centrum in om de zinnen wat te verzetten.
Door de verkoudheid was het afwachten wat de 400m zou geven. In een reeks met meer junioren (apart kampioenschap) dan senioren, mocht ik vanuit baan vier de dubbele baanronde aanvatten. Na alweer een goede start kwam ik samen met junior Maarten Vandeweyer na 150m als eerste uit de bocht. Na een eerste tussenspurtje kon ik net voor hem naar binnenduiken. Een prachtige aanval van Maarten na 250m kon ik nog vlot beantwoorden en zo als eerste de laatste 100m aanvatten. Bij het uitgaan van de bocht en dus nog 50m te gaan sloegen de kuiten totaal stil. Helemaal strompelend kon ik nog héél net Schillewaert afhouden en zo bij de senioren mijn tweede titel van het nog prille jaar pakken.
Chris Vansteenbeeck
