bk cross te stene, 9 maart 2008

Een kampioenschap moet iets heroïsch hebben. Stene had dat dit jaar. De zeebries zal niemand verrast hebben, maar de zondvloed tijdens de jeugdreeksen? We vrezen dat er morgen een paar kindjes afwezig zullen zijn op school.                                                                                                                                                                                                                                                        Ook al ging het daarna minder regenen, het parcours was wél omgetoverd in een gigantische modderpoel. Maar crossers zijn crossers, ze slaan zich dus door alles.

We kunnen het over verschillende prestaties hebben, of, en vooral, over de non-prestaties. Amper deelnemers dus met onze groen en witte truitjes. En dat in schril contrast tot de vroegere Oostendse weekends met een man of 15. En ook op de Wellingtontribune (waar het toenmalige BK plaatsvond) zag u van ver onze ADD-trainingen. Met bv. een spaghetti-etende Peter Rouvrois, in de hoop dat hem dat zou helpen om Mohammed Mourhit (waar is de tijd!) voor te blijven. En het lukte hem nog ook. Nu, met “voor te blijven” bedoelen we: niet gedubbeld worden, omdat je anders het BK niet mag uitlopen. Plezier hadden we wel, ondanks de zeebries!

                                                                                                                                                                                                                                    En of we ons die zeebries herinneren trouwens, van uit onze ‘jonge tijd’. ’s Zaterdags de parcoursverkenning met trainer Philip Rouvrois, en dan met het ‘windjasje’ (dat meer op een parachute leek) vechten tegen de wind.

’t Is allemaal net wat minder, en goed ja, we kunnen achter oorzaken zoeken (en vinden), maar daar zullen we het hier niet over hebben. Het zou immers de aandacht afleiden van de échte prestaties. En die waren er.

Anaï Thijsen, Limburgs kampioene cross bij de jongste pupillen, heeft ons al een hele winter vermaakt op de LCC-crossen. Onder de apocalyptische omstandigheden in Stene deed ze net hetzelfde: Anaï finishte op een uitstékende 3^e plaats. Verbaasd? Wij toch niet echt: ’t meisje heeft karakter. We zagen ze zelf al enkele keren aan het werk deze winter, en vooral de manier waarop ze in Alken een scheve situatie in de laatste 50m rechtzette sprak tot onze verbeelding. It ain’t over ‘till it’s over, zeggen ze, maar wanneer je die weerbaarheid en mentale/fysieke sterkte toont op zo’n jonge leeftijd, knap.

Arno Teuchi (ook eerstejaars pupil) deed eigenlijk hetzelfde. Zijn LCC-crossen won hij vaak met overmacht. 2x stond hij dit seizoen niet hoogste schavotje: Tongeren en op’t PK. Zuur, die cross in Neerpelt. Op het BK cross liet hij nog eens zien dat hij eigenlijk de beste Limburger is. Arno finishte op een knappe 7^e plaats, net voor een AVT’er: missie volbracht. 7e, in een reeks waar de top héél kort bij mekaar lag. 4 seconden sneller en Arno stond op’t podium, 4 seconden trager en hij lag uit de top 10. Eveneens een prachtige prestatie dus. 

3^e en laatste ADD-atleet die de goesting vond om de modder in te trekken was Ruben Kenis. Ruben liep de korte cross en werd 76^e. Niet wat hij verhoopt had, maar elke druppel regen (en vooral de invloed daarvan op ’t parcours) kostte Ruben, als pistier/stratenloper, kracht. Een droog parcours en Ruben zat zéker in de top 40. Slecht weer, ’t is iets dat je spijtig genoeg niet in de hand hebt.

Zo, dat was het BK Cross 2008. Kwaliteit telt en niet de kwantiteit? Die ballon gaat niet volledig op. Relativiteit telt. En aangaande het crossgebeuren kunnen we zeggen: Diepenbeek leads the way!

Bis: BK Masters indoor

Op het BK Indoor voor Masters hinkstapsprong Rudi Swennen zich naar een nieuw clubrecord: 11m13. De uitslag snappen we niet volledig (masters +35+40+45) is't een wedstrijd, dan staat Rudi niet op't podium. Is't per categorie apart, dan wel. Laat ons hopen op het laatste!

[Rudi zou inderdaad zilver behaald hebben! Mooi zo!]